W większości regionów Polski zwyczaj święcenia pokarmów tuż przed Wielkanocą znany jest od wieków – już na przełomie XIII i XIV wieku Polacy święcili wielkanocne pokarmy. Gdzieniegdzie jednak tradycja ta dotarła dopiero po II wojnie światowej, wraz z nowymi granicami naszego kraju. Zwyczaj święcenia pokarmów dotarł dopiero wówczas do zachodnich regionów Polski, gdzie tradycja ta była wcześniej całkiem nieznana lub – jak np. na Kaszubach – kultywowana jedynie przez zamożniejsze warstwy społeczeństwa. Na Śląsku natomiast święcenie pokarmów upowszechniło się dopiero na przełomie lat 70. i 80. XX wieku!

Pewne różnice regionalne widoczne są również w zawartości wielkanocnych koszyczków ze święconką, wszędzie jednak do koszyczka wkłada się symbolizujące nowe życie jajka, baranka (obecnie najczęściej cukrowego lub czekoladowego, niegdyś – z masła lub ciasta, a jeszcze wcześniej: po prostu część baraniny… następnie zastąpioną przez wędlinę) – symbol zmartwychwstałego Chrystusa, a także sól, pieprz, chrzan, chleb i wielkanocne ciasta (zwykle baba wielkanocna).Mogą Cię zainteresować również:

• Czas na… drzemkę
• Kotlety bez mięsa

Święconka pochodzi ze strony: Chwila dla Domu

Zainteresowanie konkursem z żelazkiem w roli głównej przeszło nasze najśmielsze oczekiwania, dlatego wyłonienie zwycięzcy było niezwykle trudnym i niewdzięcznym zadaniem.

W końcu wszyscy zasługują na nagrodę. Niektórzy z Was wybrali minimalizm, a niektórzy stworzyli szczegółowe poradniki, które spokojnie mogłyby być opublikowane na łamach naszego serwisu. Długość jednak nie była narzucona, a Wasze zadanie polegało na zamieszczeniu porady dotyczącej prasowania.

Niektórym z Was gratulujemy talentu poetyckiego. W przypadku powtarzających się porad – wiele osób kopiowało niestety odpowiedzi autorstwa innych internautów – braliśmy pod uwagę przede wszystkim te porady, które zostały zamieszczone jako pierwsze.

Przejdźmy jednak do konkretów. Chociaż nagroda główna, którą jest Bosch Sensor Secure – nowoczesne żelazko, dzięki któremu ubrania (prawie) prasują się same – jest jedna, to możemy przyznać dwie nagrody dodatkowe i to od nich zaczniemy.

Trafią one do…

autorów następujących porad:

Ja mam poradę, ale tylko dla mężczyzn: prasowanie zostawcie swoim żonom!:) Są same plusy tego: koszula będzie wyprasowana, w pracy nie będą was wytykać, nie będziecie nerwowi, że wam nie wychodzi, żelazko też będzie zadowolone a straż pożarna będzie mogła jechać ratować kota, który wszedł na drzewo…;) – Asper01

Ja ostatnio przekonałem się jak trudno wyprasować ubranie letnim żelazkiem. Ustawiłem temperaturę zgodnie z zaleceniami producenta, ale żelazko nie grzało jak należy. Co się okazało po jego otwarciu? Ponieważ nie czyściłem żelazka z kamienia, cała energia elektryczna była marnowana na podgrzanie kamienia wewnątrz stopy żelazka! Zatem moja rada: czyście żelazka z kamienia – prasowanie będzie mniej uciążliwe i zajmie Wam mniej czasu. Sprawdźcie swoje żelazka. – Paweł

Zwycięzca konkursu

Jeżeli zaś chodzi o Bosch Sensor Secure, to po długich naradach przyznaliśmy je użytkownikowi podpisującemu się jako Agusia, której porada brzmi następująco:

Moją poradą dotycząca prasowania jest nie tylko przygotowanie sobie właściwego miejsca (np. przed telewizorem, kiedy można zarówno prasować, jak i oglądać ulubiony serial czy film), a także przygotowanie odpowiedniego ekwipunku, który uprzyjemni prasowanie nawet najbardziej opornych ubrań (orzeszki, chipsy czy inne smakołyki – wyjątek: męskie koszule, w przypadku których warto zaopatrzyć się w coś zdecydowanie mocniejszego ). Jeśli nie ma się w domu deski do prasowania, można wykorzystać zarówno łóżko, które jest idealne, ale także podłogę, która sprawdza się równie dobrze. Warto także zacząć od tego, aby zaprzyjaźnić się z żelazkiem i zdać sobie sprawę z tego, że żelazko to największy przyjaciel nie tylko ubrań, ale także dobrej pani domu!

Wszystkim zwycięzcom gratulujemy, a pozostałych zapraszamy do obserwowania naszej strony i udziału w następnych konkursach.Mogą Cię zainteresować również:

• Twoje rady na szybkie prasowanie, czyli konkurs z żelazkiem Bosch
• Przetwory z ogórków

Wyniki konkursu z żelazkiem Bosch pochodzi ze strony: Chwila dla Domu

Mamy dzisiaj dla Was zapowiedzianą ostatnio niespodziankę! Otóż żelazko Bosch Sensor Secure szuka nowego domu, podobnie jak dwie nagrody pocieszenia.

Co trzeba zrobić, aby zawalczyć o nagrodę?

Zasady konkursu są prawie tak samo proste jak prasowanie żelazkiem firmy Bosch. Wystarczy, że podzielicie się z nami najciekawszą/najoryginalniejszą/najprzydatniejszą – a najlepiej łączącą wszystkie te cechy – poradą dotyczącą prasowania. Czy będzie to prasowanie na siedząco? A może trzymanie żelazka do góry nogami? Liczymy na Waszą kreatywność!

Odpowiedzi zamieszczajcie w komentarzach pod tym wpisem (pamiętajcie o podaniu poprawnego maila – nie zostanie on upubliczniony, a dzięki niemu będziemy mogli się z Wami skontaktować). Zwycięży najciekawsza odpowiedź, która zostanie wybrana przez redakcję serwisu chwiladladomu.pl.

Dlaczego warto wziąć udział w konkursie?

Ponieważ żelazko ma wiele zalet i ani jednej wady, a przynajmniej nic nam o tym nie wiadomo. Zobaczcie zresztą sami na poniższym filmiku.

Na koniec prosimy Was o to, abyście zapoznali się z krótkim regulaminem.

Regulamin konkursu

1. Organizatorem konkursu jest Łukasz Gajek – właściciel bloga chwiladladomu.pl.
2. Warunkiem wzięcia udziału w konkursie jest opublikowanie w komentarzu ciekawej porady związanej z prasowaniem i podanie poprawnego adresu e-mail.
3. Zwycięzcy zostaną wybrani przez redakcję chwiladladomu.pl.
4. W konkursie nie mogą brać udziału osoby współpracujące z portalem.
5. O wygranej w konkursie poinformujemy drogą mailową i na stronie.
6. Nagrody zostaną wysłane Pocztą Polską.
7. Konkurs nie jest grą losową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 1992 roku o grach losowych i zakładach wzajemnych.
8. Sponsorem nagród jest firma Bosch.

Komentarze możecie zamieszczać do 30 marca do godziny 23:59.

Trzymamy za Was kciuki!Mogą Cię zainteresować również:

• Kanapki na ciepło
• Kolorowa sałatka owocowa

Twoje rady na szybkie prasowanie, czyli konkurs z żelazkiem Bosch pochodzi ze strony: Chwila dla Domu

Dziś nikt już raczej nie suszy kwiatów, ziół ani zbóż, ale tak zwane „suszki” niezbędne do samodzielnego wykonania palemki wielkanocnej, można kupić w każdej kwiaciarni. Można również wykonać palmę z kolorowej bibuły.

Najważniejsze, o czym należy pamiętać podczas wykonywania najpopularniejszego rodzaju palemki (a jest to tzw. palma wileńska), to bardzo ciasne obwiązywanie łodyg kwiatów, zbóż etc. wykorzystywanych do stworzenia palmy.

Interesującym zwyczajem związanym z robieniem palemek wielkanocnych jest zrywanie gałązek wierzbowych w Środę Popielcową i wkładanie ich do wazonu. W Niedzielę Palmową na gałązkach znajdują się już śliczne bazie, które oczywiście wykorzystuje się do wykonania własnej palmy.Mogą Cię zainteresować również:

• Gdzie postawić biurko?
• Praktyczne akcesoria do szafy

Palma wielkanocna pochodzi ze strony: Chwila dla Domu

Pierwsze wzmianki o śmigusie-dyngusie, a właściwie: śmigusie i dyngusie (bowiem pierwotnie były to dwa odrębne zwyczaje) pochodzą z czasów średniowiecza – w 1420 roku na synodzie diecezji poznańskiej uznano te ludowe praktyki za grzeszne i niemoralne i starano się zakazać kultywowania obyczaju przodków. Cóż takiego gorszącego było w poczciwym śmigusie?

Dzisiaj nie widzimy już zwykle związku Lanego Poniedziałku z płodnością, erotyzmem czy seksualnością, ale pierwotnie śmigus, czyli polewanie panien wodą (i smaganie ich rózgami, co dziś praktykowane jest tylko na Kaszubach) miało zapewnić białogłowom szybkie zamążpójście i płodność. Panna, która nie została wychłostana i oblana wodą, czuła się odrzucona i niepożądana. Kto się lubi, ten się czubi? Hmm, kto się lubi, ten się leje (rózgą i wodą).

Zanim jednak odezwą się oburzone feministki radykalnych odłamów feminizmu, warto dodać, że pierwotnie panny miały szansę odwdzięczyć się za tego rodzaju atencję w podobny sposób następnego dnia – we wtorek bowiem to panienki lały młodzieńców. Tyle o śmigusie. A skąd wziął się dyngus?

Jak wspomnieliśmy, początkowo był to odrębny zwyczaj, polegający na możliwości wykupienia się od chłosty i zimnej kąpieli za pomocą podarunków, np. pisanek. Najwyraźniej jednak naszym przodkom tak bardzo podobało się lanie rózgami i wodą, że ta część obyczaju związanego z Lanym Poniedziałkiem odeszła w niepamięć i dziś już nie ma możliwości wykupienia się od lania. Na szczęście obecnie lejemy się tylko wodą. Wyobrażacie sobie młodzieniaszków biegających w Lany Poniedziałek nie tylko z wiadrami, ale i z rózgami?Mogą Cię zainteresować również:

• Wróżby andrzejkowe
• Palma wielkanocna

Śmigus-dyngus pochodzi ze strony: Chwila dla Domu

„Duszą” takiego żelazka była znajdująca się w jego wnętrzu żelazna sztabka, którą po wyjęciu nagrzewało się, kładąc na płycie pieca kuchennego lub – jeśli ktoś chciał rozgrzać duszę do czerwoności – wkładając do pieca, prosto w ogień. Rozgrzaną w ten sposób duszę wkładano z powrotem do żelazka, dzięki czemu przed dłuższy czas zachowywało ono odpowiednio wysoką (do prasowania) temperaturę. Wynalazek „duszy” udoskonalił pierwsze żelazka, które w całości wykonane były z bloku żelaza, nagrzewanego na piecu, lecz bardzo szybko tracącego ciepło (nagrzanie takiego żelazka trwało dłużej niż prasowanie…).

„Dusza” w żelazku miała jednak jeszcze jedną zaletę – otóż dzięki temu, że nie całe żelazko, a jedynie jego wnętrze, duszę, nagrzewano na lub w piecu, zniknął problem brudzenia ubrań węglem lub popiołem, co miało miejsce przy prasowaniu pierwszym, „bezdusznymi” żelazkami.

Istniały dwa rodzaje żelazek z duszą: w jednym duszę wkładano od góry (odchylając klapkę z uchwytem), a w drugim – od tyłu (otwierając tylne „drzwiczki” do żelazka). W odróżnieniu od współczesnych żelazek, które praktycznie nie różnią się wielkością (a jeśli już, to w minimalnym stopniu), żelazka z duszą produkowane były w kilku rozmiarach. Inne były żelazka do prasowania większości ubrań, obrusów etc., a inne – do kołnierzyków, falbanek i innych niewielkich elementów garderoby.

Obecnie żelazka z duszą odeszły do lamusa, wyparte przez współczesne, lekkie i poręczne żelazka elektryczne. Dzięki swemu zazwyczaj misternemu wykonaniu i oryginalnej konstrukcji stanowią jednak do dzisiaj wyjątkowy zabytek, który… wciąż może spełniać praktyczne funkcje! Bo nawet dusza żelazka jest nieśmiertelna.Mogą Cię zainteresować również:

• Historia żelazka
• Jak prasować?

Żelazko z duszą pochodzi ze strony: Chwila dla Domu

Tak, prasowanie zaczęło być praktykowane w VIII wieku przez Chińczyków. Nie używali oni jednak w tym celu odpowiedników współczesnych żelazek, lecz… zwykłych rondli, do których wkładali rozżarzone węgle. Prasowali w ten sposób jedwab – wynaleziony w tym kraju już w 3600 r. p.n.e. materiał. Ciekawe, że przez kilka tysięcy lat Chińczycy jakoś obywali się bez prasowania jedwabiu…

Jeszcze dłużej udało się żyć bez żelazka Europejczykom. Na naszym kontynencie bowiem pierwsze urządzenia do prasowania pojawiły się tysiąc lat później – dopiero w XVIII wieku. Pierwsze żelazka były zwykłymi metalowymi (a konkretniej: żelaznymi; stąd nazwa urządzenia) blokami, wygładzonymi u dołu, a u góry posiadającymi uchwyty. Aby prasować za pomocą takiego przyrządu, należało postawić go na płycie pieca kuchennego i nagrzać. Minusem pierwszych żelazek był fakt, że już po paru minutach prasowania traciły ciepło i trzeba było ponownie nagrzewać je na piecu.

Aby temu zaradzić, skonstruowano żelazka na węgiel drzewny, różniące się od swych pierwowzorów tym, że posiadały wewnątrz „palenisko”, w którym umieszczano rozżarzony węgiel (podobnie jak Chińczycy w rondlach 1000 lat wcześniej…) w celu utrzymania wysokiej temperatury.

Kolejnym unowocześnieniem w budowie żelazek było zastąpienie paleniska na węgiel drzewny tak zwaną „duszą”. Dusza była żelazną sztabką, którą rozgrzewano na piecu, a następnie wkładano do środka żelazka, co pomagało w utrzymaniu temperatury, a także – zapobiegało brudzeniu się materiału (co miało miejsce podczas używania żelazek nagrzewanych na piecu).

Pierwsze żelazko elektryczne zostało wynalezione w 1882 roku przez Henry’ego Seeleya. Od tego czasu było wielokrotnie udoskonalane i unowocześniane – dodawano doń coraz to nowe funkcje, od możliwości regulowania temperatury po urządzenia nawilżające – dzięki czemu obecnie mamy do wyboru tak wiele najrozmaitszych żelazek.Mogą Cię zainteresować również:

• Żelazko z duszą
• Jak prasować?

Historia żelazka pochodzi ze strony: Chwila dla Domu

Pisaliśmy już ogólnie o zastosowaniu kolorów w mieszkaniu – o wpływie, jaki poszczególne barwy mogą mieć na nasze samopoczucie etc. Dzisiaj przyjrzymy się bliżej kolorom ścian.

Wpływ na samopoczucie

Tutaj bowiem nie tylko musimy wziąć pod uwagę wpływ kolorów na samopoczucie domowników (i oczywiście dopasowanie do mebli i całej aranżacji wnętrza), ale też wpływ poszczególnych kolorów na wygląd wnętrza, a konkretniej: na jego wielkość.

Metraż pozostanie

Oczywiście żaden kolor nie zmieni metrażu naszego mieszkania , ale zastosowanie odpowiednich barw może optycznie powiększyć lub zmniejszyć pomieszczenie. Generalnie przyjmuje się, że jasne kolory ścian optycznie powiększają pomieszczenia, zwłaszcza jeśli sufit zostanie pomalowany na biało. Natomiast ciemne kolory ścian optycznie zmniejszają pomieszczenie, dlatego nie powinno się ich stosować w niewielkich (czyli typowych dla polskich mieszkań) pokojach.Mogą Cię zainteresować również:

• Ekologiczne podpaski
• Ekologiczne tampony

Kolor ścian a wielkość pomieszczenia pochodzi ze strony: Chwila dla Domu

Bez względu na to, jak dobrze byśmy wszystko zaplanowali, zawsze znajdzie się coś, na co nie starcy nam czasu. W przypadku rzeczy nieistotnych nie ma to większego znaczenia, jednak czasami trzeba zrezygnować z czegoś, co ma dla nas dużą wartość.

Jak tego uniknąć?

Przede wszystkim trzeba być dobrze zorganizowanym i nie chodzi tu o zaplanowanie całego dnia minuta po minucie, tylko o nasze podejście. Zanim zaczniemy przygotowywać jakiekolwiek plany, listy zadań i inne tego typu rzeczy, trzeba zrozumieć, że jeżeli pracę mamy wykonywać z przyjemnością, to musimy ją przede wszystkim polubić. To z kolei będzie możliwe tylko i wyłącznie wówczas, gdy znajdziemy w wykonywanej przez siebie pracy sens. Jeżeli zatem obawiamy się, że nie ma żadnego sposobu abyśmy przekonali się do wykonywanych przez siebie zajęć, to może warto poszukać czegoś innego?

Lista zadań

Gdy już będziemy mieli odpowiednie nastawienie, można wówczas pomyśleć o liście zadań. Wiele osób popełnia przy jej tworzeniu jeden i ten sam błąd, a mianowicie zapisują na takie listy wszystko jak leci i później są one na tyle rozbudowane, że nawet nie chce się po nie sięgnąć. Jeżeli zatem chcemy, aby nasza lista była naprawdę skuteczna, musimy ustalić sobie priorytety i wpisywać na nią rzeczy, które są naprawdę istotne lub wiemy, że uda nam się je zrobić. Jeżeli coś przerasta nasze możliwości lub nie jest dla nas istotne, to od razu to wykreślmy.

Unikaj rozpraszaczy czasu

Już biorę się do pracy… tylko sprawdzę pocztę.
Zajrzę na Facebooka.
Skorzystam z komunikatora i przejrzę najnowsze wiadomości.
Brzmi znajomo? Niestety! Przez tego typu rzeczy większość z nas męczy się godzinami z pracą, którą można by wykonać w dużo krótszym czasie. Pamiętajmy o tym, a na pewno będzie się nam lepiej pracowało.

Nie ma pracy bez przerw!

Żadnej pracy nie powinniśmy wykonywać bez przerw. Warto jednak pamiętać, że jeżeli ktoś spędza cały dzień w pracy przy komputerze, to podczas przerwy nie powinien sprawdzać co ciekawego pojawiło się na jego ulubionych portalach, tylko odejść od komputera i dać odpocząć oczom.

A Wy? Jakie są Wasze sposoby na efektywną pracę?Mogą Cię zainteresować również:

• Dziecko w łazience
• Sprzątanie jak aerobik

Odwieczny problem z brakiem czasu pochodzi ze strony: Chwila dla Domu

Drogie panie (i, ewentualnie, drodzy panowie), czasy niewolnictwa dawno się skończyły, a podział (sprawiedliwy podział) obowiązków w domu przestał być marzeniem palących staniki feministek. Jeśli więc w waszym domu nie wprowadziliście jeszcze sprawiedliwego podziału obowiązków, to najwyższy czas to uczynić.

Jak się do tego zabrać? Najlepiej zrobić listę czynności, które wykonywać należy, i podzielić ją na dwie równe części. Warto przy tym wziąć pod uwagę preferencje tudzież traumy obu stron, tj. – jeśli np. pani domu nienawidzi prasowania, niewątpliwie pan domu z przyjemnością ją w tym wyręczy.

Jeśli natomiast pan domu nie cierpi mycia naczyń, być może pani domu będzie raczyła wziąć na siebie ten obowiązek. I w ten sposób – analizując wzajemnie swoje preferencje – podzielmy się domowymi obowiązkami tak, aby drób domowy w postaci kury i koguta domowego być w równym stopniu odpowiedzialny za prowadzenie uwitego wspólnie gniazdka.Mogą Cię zainteresować również:

• Trzy proste zupy
• Chwila na relaks z dziećmi

Podział obowiązków w domu pochodzi ze strony: Chwila dla Domu